Polishwords Blog » Książki informatyczne

Agile development

Tomaszs — Sun, 06 Dec 2009 16:39:21 +0000

Książka ‘Agile development’. Kolejna ideowa książka o modnym ostatnio programowaniu zwinnym czy może coś więcej? W tekście przedstawiam moje wnioski z lektury, która zmieniła moje podejście do filozofii nowej, a co za tym idzie nie zawsze sprawdzonej w praktyce.

Dzisiaj biorąc się do recenzji tej książki otworzyłem ją na 208 stronie, zupełnie przez przypadek trafiając na sekcję pytań i takie oto pytanie:

“Którego systemu kontroli wersji powinniśmy używać?”

Odpowiedź:

Należy unikać aplikacji Visual SourceSafe (VSS). VSS to popularne narzędzie używane przez zespoły Microsoftu, jednak ma wiele wad i problemów związanych z uszkodzeniem repozytorium. Dla systemu kontroli wersji defekty tego typu są niedopuszczane.

Miałem do czynienia z VSS przez parę miesięcy. Na szczęście kiedy wyszły błędy o których pisze James i Shane w ich 467 stronnicowej książce wycofano się z tego narzędzia. Zresztą też Jeff Atwood, jakby nie patrzeć, człowiek który mówi dobrze o produktach MS kiedy są tego warte, też nie poleca VSS.

No i właśnie taka jest książka ‘Agile development’. Jej autorzy mają doświadczenie praktyczne z wdrażania agile w wielu zespołach programistycznych. Kiedy coś okazało się dobre: piszą o tym wprost. Kiedy nie – również. Moda, ani fascynacja nowością nie mają odzwierciedlenia w tej książce. Nie jest przez to może przeznaczona dla osób z warstw decyzyjnych, które nie mają do czynienia z programowaniem. Ale za to jest wspaniała dla osób które z programowaniem do czynienia mają.

Początek książki pokazuje kiedy agile jest przydatne, a kiedy nie. Następnie próbuje odpowiedzieć na pytanie jakie są korzyści z wprowadzenia agile dla wszystkich osób związanych z produktem od programistów przez menadżerów po klientów. Dalej przedstawione są różne techniki i rady kiedy je wprowadzać a kiedy nie.

Książkę można traktować jako podręcznik i bez żadnych dodatkowych pomocy rozpocząć wdrażanie programowania zwinnego. Pewnie osoby, które poczytały jeden, dwa artykuły na temat tej metody mają wrażenie, że koszty początkowe są za duże. Ta książka pokazuje, że jednak można stopniowo, krok po kroku wprowadzać agile tak, aby straty początkowe nie były zbyt duże. Zresztą autorzy mówią wprost: zmiana powoduje koszty, ale zwrócą się one z nawiązką.

Autorzy James Shore i Shane Warden poświęcają dużo czasu na pokazanie jak usprawnić komunikację międzyludzką w zespole programistycznym. Wykazują, że to ona jest podstawą sukcesu nawet gdy każdy siedzi większość czasu przed ekranem monitora. Codzienne spotkania (standup) i inne standardy mogą wydawać się szablonowe, ale tak nie jest. Wprowadzają one podstawy do komunikacji i stwarzają atmosferę temu sprzyjającą.

Podsumowując:

Metody programowania zwinnego
Rady z setek praktycznych wdrożeń
Nacisk na komunikację międzyludzką
Uczciwe informowanie o korzyściach i ryzykach
Informacje kiedy wdrażać agile a kiedy nie ma to sensu

Mogę tą książkę polecić każdemu kto chce wdrożyć pełną filozofię programowania zwinnego albo tylko częściową. Też na moje prywatne potrzeby też część z rad przydała się. Jak widać nawet w jedno, dwuosobowych projektach wiele rad ma sens i rację bytu. Jeszcze raz – polecam.

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Piękny kod

Tomaszs — Sun, 29 Nov 2009 00:03:26 +0000

Jako programista, który przeczytał już kilka podręczników pewnie szukasz źródeł inspiracji na temat programowania i rad od ekspertów – programistów, którzy stworzyli narzędzia których używasz. Mam dla Ciebie taką właśnie książkę.

Jakiś rok temu napisałem program rozszerzający rzeczywistość (Augmented Reality). Prototyp projektu składał się ze wskaźnika „laserowego”, zwykłej kamerki internetowej i programu napisanego w C#. Program odczytywał obraz z kamerki, która była skierowana na przykład na ścianę pokoju. Przesuwanie wskaźnikiem po tej ścianie było rozpoznane przez program i wykonywało określone czynności w programie. Tak więc kiedy przesuwałem po ścianie wskaźnikiem w prawo – uruchamiała się następna piosenka w odtwarzaczu muzyki, a kiedy w lewo – poprzednia. Koncepcję można było rozwijać, aby uzyskać różne gesty myszy powodujące różne akcje. Myślę jednak że poza rozrywką taki projekt nie ma szans na sukces, co zresztą później potwierdziło się, ponieważ takie projekty były już realizowane od 2005 albo i wcześniej.

Ale nie o tym chciałem. W tym projekcie potrzebowałem przetwarzać obraz z kamery (320×240 albo i więcej) tak aby znaleźć położenie punktu na powierzchni. Musiałem to robić szybko, przynajmniej 20x na sekundę. Okazało się, że w .NET jest to dosyć duże wydanie. Są oczywiście gotowe biblioteki do przekształceń na obrazach, ale żadna ze znalezionych nie nadawała się do operacji w czasie rzeczywistym. Na potrzeby projektu napisałem własne przetwarzanie upraszczając wymagania wobec algorytmu dokładnie do moich potrzeb. Uznałem wtedy, że nawet jakbym znalazł bibliotekę w C++ albo w Assemblerze nie pozwoliłoby mi to na zapewnienie kompatybilności ze wszystkimi systemami w przyszłości. Bez zgłębiania tematu skończyłem projekt głównie dlatego, że rozpoznałem tematy, które mnie wtedy interesowały czyli korzystanie z kamery z poziomu C# i kontrolowanie odtwarzacza muzyki.

Gdyby nie książka Andiego Oramy i Grega Wilsona to pewnie nie przypomniałbym sobie wczoraj o tym projekcie. Otóż w książce „Piękny kod – Tajemnice mistrzów programowania” znalazłem wspaniały tekst Charlesa Petzolda pt. „Generowanie w locie kodu do przetwarzania obrazów”. Jest to jeden z guru programowania na Windows, który zaczął swoją freelancerską karierę przez pokazywanie ludziom z magazynu komputerowego PC Magazine swojego oprogramowania. Zaczął pisać książki i artykuły o programowaniu na Windows i został jego fanem do tego stopnia, że wytatuował sobie jego logo na ramieniu.

Tekst zamieszczony w „Pięknym kodzie” to historia od pojawienia się problemu do jego rozwiązania. Problem który miał Charles był taki sam jak ja – za wolne operacje na obrazie aby robić to w czasie rzeczywistym. Charles zaczyna od historii BitBlt w Windows (plagiat od Alto), po czym opisuje swój problem i po kolei pokazuje jak doszedł do rozwiązania które sprawiło, że kod jego kodu stał się 4 razy szybszy.

I taka właśnie jest ta książka. Zawiera perełki spośród tekstów wielkich programistów naszych czasów. Czasem trzeba wybaczyć nieumiejętności literackie, czy nadmiar kodu, ale ostatecznie każdy w tej książce znajdzie coś dla siebie. Uprzedzam jednak że nie jest to lektura do której można podejść z marszu. Po drugim, trzecim podejściu jednak docenisz jej zawartość.

Książka porusza takie tematy jak: wyrażenia regularne, edytor delty w Subversion, pisanie pięknego kodu, wyszukiwanie, gramatyka BNF, optymalizacja kodu, testy akceptacyjne, generowanie kodu w c#, operatory. Oprócz tego też: komunikacja, programowanie niskopoziomowe, bioperl, gene sorter, eliminacja Gaussa, sterowniki w Linuxie, systemy niezawodne (misja marsjańska), programowanie rozszerzone, współbieżność, abstrakcja składni, architektura REST, kontrola wersji, interfejsy użytkownika, w tym dźwiękowe i debugowanie.

Jeżeli chodzi o autorów to znajdziemy tutaj m.in. Joe Bentleya, Jeffa Deana, Briana Hayesa, Piotra Łuszczeka (Jak piękny kod ewoluuje razem ze sprzętem).

Chętnie zostawiłbym tą książkę w swojej bibliotece, ale przekazałem ją na nagrodę w konkursie Dotnetomaniaka. Ale to szczytny cel i bardzo się cieszę z tego konkursu. Mam nadzieję, że dzięki m.in. takiej inicjatywie jak Dotnetomaniak wkrótce będziemy mieli zebrane najlepsze teksty polskich programistów.

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Błysk

Tomaszs — Tue, 24 Nov 2009 21:32:20 +0000

Niedawno czytałem “Poza Schematem” Malcolma Gladwella. Dzisiaj napiszę o Błysku tego samego autora. Książka z której recenzją wstrzymywałem się nie bez powodu. W skrócie też przedstawiam listę tematów. Jeżeli któryś z nich Cię interesuje powinieneś sięgnąć po tę lekturę.

Książka ma dobry styl i opowiada ciekawe historie ludzi. Autor chce przez książkę udowodnić, że czasem przeczucie jest tak samo ważne jak długotrwałe badania. Przywołuje w tym celu przeczucia ekspertów, nieznane fenomeny związane ze znanymi markami. Książkę czytało się z zaciekawieniem, chociaż po Poza Schematem temat przeczucia nie był już dla mnie tak interesujący. Po miesiącach od przeczytania tej książki nie pamiętam nic co by mnie jakoś specjalnie poruszyło. Ot, fajna, inspirująca lektura do pociągu, ale nie sądzę, żebym do niej kiedyś wracał.

Jeżeli któryś z tych tematów Cię interesuje to powinieneś jednak (tak jak i jak) sięgnąć po tą książkę: natychmiastowe poznanie, intuicja, teoria cienkich plasterków, przewidywanie sukcesu małżeństwa na podstawie krótkiej rozmowy, dyskryminacja poza świadomością przez kolor skóry, długość włosów czy płeć, system Goldmana do szybkiej diagnozy problemów kardiologicznych, test łyczka (center location test) (!!), przyczyny błędów policji w strzelaninie w Soundview, Wheeler Avenue i dlaczego Abbie Conant dobrze że była za kurtyną.

Warto pewnie też dodać, że książka jest na liście bestsellerów.

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Wygląda na to, że 1zł. / h to jednak dużo – Poza Schematem

Tomaszs — Mon, 14 Sep 2009 07:17:52 +0000

Kwestia zarobków programisty jest zawsze ekscytująca. Z różnych miejsc w Internecie można dowiedzieć się, że w branży można dostać od 1k zł. do 10k zł. miesięcznie. Co zależy zresztą od miejsca (województwa, wielkości miasta), stanowiska, odpowiedzialności i doświadczenia, czyli w skrócie taka informacja jest typową statystyką. Czy to źle, że studenci po studiach zarabiają tak mało, a później tylko nieliczni osiągają dobre zarobki? Czy to nie efekt a nuż filozofii?

Gladwell pisze w swojej książce o pewnej zasadzie, która pozwoli lepiej wyjaśnić ile zarabia programista. W „Poza schematem” pisze tak o Billu Gatesie:

[Bill Gates] zanim rzucił Harvard po drugim roku, by spróbować sił we własnej firmie produkujące oprogramowanie, programował praktycznie bez przerwy przez siedem następujących po sobie lat. Znacznie przekroczył krytyczną liczbę dziesięciu tysięcy godzin. Ilu nastolatków na świecie dorównywało mu wtedy doświadczeniem?

Oczywiście nie każdy ma wytrwałość i talent Billa Gatesa. Nie każdy może zostać milionerem. Ale Gladwell dowodzi w swojej książce, że bez 10k godzin pracy nie da się zdobyć profesjonalizmu w swojej branży.

Jaka stąd rada dla studentów i osób szukających pracy? Jeżeli dopiero zaczynasz karierę wybieraj takie miejsca, szanse, możliwości i stanowiska, gdzie będziesz poświęcał swój czas na kształcenie jednej, jedynej umiejętności.

Może to być programowanie, zarządzanie bazą danych albo zarządzanie serwerami. Obojętnie co to jest, staraj się tak układać rozwój zawodowy, aby czas poświęcać tylko na to.

Oczywiście w konsekwencji do kosza powinny być wszystkie wielozadaniowe stanowiska. Zresztą jeżeli przyjrzysz się to te stanowiska wiążą się nieraz z dużymi zarobkami. Można więc dużo zarabiać będąc wdrożeniowcem, analitykiem, sprzętowcem i programistą naraz. Ale po pierwsze nie jest to zdrowe, ani nie wpłynie to pozytywnie na twój rozwój zawodowy.

Nie muszę chyba już dalej tłumaczyć, że osiągnięcie profesjonalizmu przekłada się na Twoją płacę? No więc zgodnie z zasadą 10kh Gladwella musisz pracować tyle czasu aktywnie na stanowisku programisty (wiesz, 8h dziennie tylko programowania) aby móc następnie zarabiać 10k złotych.

Przy okazji można też obalić zasadę „a nuż się przyda”. Zasada ta, dosyć rozpowszechniona w naszym społeczeństwie mówi, że wykształcenie, kierunki, kursy, szkolenia robi się, bo „a nuż się przyda”.

Przeważnie poprawność tej zasady argumentuje się tym, aby korzystać z nadarzających się okazji. Myślę, że warto jednak zastanowić się, czy każda „okazja” jest nią w istocie. Życie co jakiś czas daje też takie możliwości, które w istocie mogą zaprowadzić do ślepej uliczki, gdzie już nikt następnej ulotki z wielkim napisem „okazja” nie wręczy.

A nawet jeśli - jeżeli trzeba przepracować 10k godzin na naukę bycia świetnym programistą, to nie ma czasu na „a nuż się przyda”!

Na szczęście jest pewien dosyć szybki sposób na sprawdzenie, czy to co chcemy zrobić spowodowała zasada „a nuż się przyda”. Pomyśl co chciałbyś osiągnąć za rok, 5 lat, 10 lat, 15 lat i 25. Jeżeli to co chcesz zrobić nie jest potrzebne do osiągnięcia Twoich celów w tych przedziałach czas, oznacza, że padłeś ofiarą zasady „a nuż się przyda”. Może być też tak, że nie masz jeszcze nakreślonych planów / marzeń. Ale czy to nie oznacza, że już czas pomyśleć nad nimi? A kiedy już określisz kim chcesz być i co osiągnąć, zacznij nad tym pracować.

O doświadczeniu zawodowym można myśleć jak o koncie oszczędnościowym. Możesz zarabiać 900 złotych miesięcznie i odkładać na tym koncie 1 złotówkę za godzinę albo zarabiać 5k miesięcznie i nie odkładać nic. Dlatego właśnie pensje w trakcie / po studiach nie mają dużego znaczenia póki pozwalają na normalne życie. Powyżej tego progu nie chodzi o to, żeby zarabiać dużo, ale żeby odkładać złotówkę za każdą godzinę na koncie doświadczenia zawodowego.

Wtedy wystarczy już tylko 10 000 dobrze spędzonych godzin, aby osiągnąć profesjonalizm i zarabiać miesięcznie tyle ile uzbierałeś na koncie doświadczenia zawodowego. To tłumaczy dlaczego niektórzy takiego samego stażu mają diametralnie różne pensje.

To dosyć oczywista reguła, ale czy stać Cię na takie poświęcenie? 7-10 lat specjalizacji, aby osiągnąć poziom 10k złotych? I to pracując 1 zł. za godzinę?

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

AJAX i PHP. Tworzenie interaktywnych aplikacji internetowych

Tomaszs — Fri, 11 Sep 2009 16:40:02 +0000

Normalnie, aby zmienić coś na stronie potrzebne było jej odświeżenie. Jednak nie zawsze jest to wygodne. AJAX pozwala wykonywać zapytania do serwera w reakcji na działania użytkownika i reagować na nowe informacje zmieniając przez JavaScript zawartość strony. Zastosowań jest wiele – od przycisków zmieniających stan obiektów bez odświeżania strony po dynamicznie odświeżającą się listę wyników wyszukiwania. AJAX może sprawić że prawo Atwooda “jeżeli aplikacja może być napisana w JavaScript to tak się stanie” sprawdzi się empirycznie. W dalszej części przedstawiona jest recenzja książki “AJAX i PHP”, która wprowadza w temat zastosowań AJAXA napisana przez Tomasza Halasza. Zachęcam do lektury.

Recenzja napisana przez Tomasza Halasza

AJAX to dość nowa technologia tworzenia aplikacji internetowych korzystająca z języków JavaScript i XML. Jest stosunkowo młoda, jednak bardzo szybko zadomowiła się w wielu portalach i stronach internetowych. Czy rzeczywiście jest tak znakomita, że sięga po nią coraz więcej programistów? To, co można stwierdzić na samym wstępie to fakt, iż pozwala na zdecydowanie więcej niż sam język PHP, dzięki czemu ułatwia użytkowanie aplikacji webowych i upodabnia jej sposób interakcji z użytkownikiem do klasycznej aplikacji. Recenzowana pozycja pozwoli programiście na rozpoczęcie swojej przygody z tą nowoczesną technologią

Książka jest przejrzysta, czyta się ją przyjemnie dzięki przystępnemu i naturalnemu słownictwu. Nie jest to pusta teoria, wręcz przeciwnie. Autorzy omawiają zalety technologii AJAX na konkretnych przykładach aplikacji popartych obszernymi listingami i szczegółowym omówieniem wszystkich elementów. Przed rozpoczęciem lektury tej pozycji warto mieć przyswojoną wiedzę o HTML-u oraz wiedzieć co nieco z zakresu programowania w PHP i JavaScript, jednak myślę, że nawet nowicjusz po nieco wnikliwszej analizie nie będzie miał większych problemów z opanowaniem materiału.

Do przykładów aplikacji webowych omawianych w książce należą m. in. weryfikacja danych wprowadzanych za pomocą formularza przydatne np. przy tworzeniu formularza rejestracji; czat; metoda uzupełniania teksty wzorująca się na podpowiedziach Google Suggest; tworzenie dynamicznych wykresów z wykorzystaniem SVG; popularny czytnik RSS oraz metoda najbardziej przypominająca pracę w klasycznej aplikacji – przeciągnij i upuść – a to wszystko z wykorzystaniem technologii AJAX. Podręcznik zawiera także wszelkie informacje dotyczące przygotowania środowiska pracy w środowisku Windows oraz rodziny UNIX.

Nie jest to książka prezentująca technologię od A do Z, jednak bardzo szczegółowo prezentuje wybrane zagadnienia pozwalające programiście lepiej wykorzystać możliwości i wdrożyć do swoich systemów nowoczesne mechanizmy. Połączenie technologii AJAX z PHP i bazą danych zwiększa efektywność i zdecydowanie ułatwia pracę z aplikacjami.

Prezentowana pozycja jest godna polecenia każdemu programiście, zarówno nowicjuszowi jak i wyjadaczowi – przede wszystkim temu, kto pragnie zaimplementować nowe, użyteczne i wydajne rozwiązania.

Recenzja napisana przez Tomasza Halasza.

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Kto wygrał Zakupologię?

Tomaszs — Tue, 21 Jul 2009 21:16:06 +0000

Niedawno ogłosiłem pierwszy wakacyjny konkurs z książką w roli głównej. W wyniku tego konkursu wyłoniony został zwycięzca. Ponieważ były problemy z Trackbackiem z blogów i miblogów, postanowiłem sprawdzić jeszcze przez wyszukiwarkę czy ktoś aby nie linkował do mnie i w ten sposób do listy doszła jedna osoba.

Ostatecznie, aby nie przedłużać chciałbym ogłosić zwycięzcę. A jest nim…

Marcin Kasperski!

Właśnie Marcin był osobą która linkowała z mibloga który nie wysłał trackbacka. Ale mimo to udało się go odnaleźć w sieci. Prawa Murphiego zadziałały.

I przy okazji, aby zachęcić do przejrzenia tego świetnego bloga krótki cytat, który mnie nieźle rozbawił:

Pod koniec dwutygodniowego wyjazdu mój słodki siedmiolatek wręczył mi aparat ze słowami: tata, bateria. A na wyświetlaczu właśnie kończyła się animacja kasowania wszystkich zdjęć – faktycznie, kształtem trochę podobna do baterii.

Dziękuję wszystkim uczestnikom tego konkursu i zachęcam do udziału w następnych. Na przykład tego, w którym można wygrać książkę Head First: Design Patterns. A MŻce na urlopie można powiedzieć, że to książka kulinarna, o tym jak wypiekać pizzę

Ps. Ogłoszenie miało być podcastowe, ale źle ustawiłem głośność muzyki. Zresztą… to nie było dobre nagranie. Następny odcinek podcastu wkrótce, ale sporadycznie jak na wakacje przystało.

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Głowa pierwsza: Wzorce Projektowe

Tomaszs — Thu, 16 Jul 2009 21:23:55 +0000

Po wieloletnim oddawaniu się lekturze czystego tekstu przyszła pora na coś nowego. Książki z serii Head First są nietypowe, a w moje ręce trafiła długo oczekiwana “Design Patterns” nie wiedzieć czemu nie przetłumaczona na “Wzorce Projektowe”. Zapraszam do lektury recenzji tej książki. Od razu ostrzegam, że byłem do takiego sposobu pisania sceptycznie nastawiony. I chyba mi już tak zostanie, ale nie uprzedzajmy faktów…

Wzorce Projektowe

Żeby nie było bez słowa to dodam jednak coś tekstowo o książce pisanej przez Erica Freemana, Elisabeth Freeman, Kathy Sierra i Bert Bates.

Byłem nastawiony sceptycznie, owszem. Uważam, że na tej samej liczbie stron można zamieścić więcej tekstu, owszem. Ale czy powyższy rysunek nie jest czytelniejszy niż czysty tekst? No dobra, przesadzam, nie jestem aż tak dobry w grafice komputerowej. Ale autorzy tej książki na prawdę się postarali i każda strona została według mnie przygotowana z istnym pietyzmem i z zachowaniem kunsztu. A temat wzorców projektowych, abstrakcyjny i wysublimowany aż się prosi o wszelkie ułatwienia, przykłady, powtórzenia i metafory. Autorzy pewnie do dziś dnia dostają profity od PizzaHut.

“Głowa naprzód” pozwala “załapać” czym są wzorce projektowe i jakie są faktyczne korzyści z ich stosowania, a także pokazują ich użycie w konstelacji zasad programowania obiektowego i reguł takich jak DRY, KISS i YAGNI. Przykłady są w języku C#/Java. Wystarczy znać podstawy obiektowości. Język nie jest tu przeszkodą.

Podsumowując: polecam tą książkę. Ale ostrzegam, że trzeba przemóc się żeby odkryć jej zalety, przebrnąć przez jakieś 30-40 stron i zaobserwować co zostało w głowie nazajutrz. A zapewniam, że zostanie o wiele więcej wiedzy i zrozumienia niż po lekturze nudnego kieszonkowego bryka.

Ps. Chcesz tą książkę? Zasady są takie same jak z “Zakupologią“, ale tym razem czas jest do 27 lipca i oddam książkę jeżeli zlinkuje do tego posta 20 osób. A co, niech będzie wyzwanie. Proszę o umieszczanie linków w komentarzach. Okazało się że miniblogi i mikroblogi nie radzą sobie z Trackbackiem.

* – Jak zapewne wiecie, Teletubisie zostały stworzone przez naukowców na podstawie najnowszych badań nad percepcją dzieci. Ta książka podobnie została oparta na badaniach. Naukowcy za pomocą elektrod, psychogalwanometrów i innej aparatury określili że właśnie z takiej książki najlepiej się nauczysz. Zgodnie z tą teorią nie wymażesz już z pamięci tego posta.

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Wygraj książkę “Zakupologia” Martina Lindstroma

Tomaszs — Tue, 14 Jul 2009 18:32:23 +0000

Czasem chodzę na zakupy do Piotra i Pawła. Na prawo od wejścia znajduje się dział z pieczywem, którego wyraźny zapach wędruje parę metrów aż do samego wejścia, aby przywitać nowych klientów. Sprawia on, że chce się kupić chleb, jednak kiedy już go kupimy okazuje się, że nie jest ani tak świeży ani tak pachnący jak moglibyśmy się spodziewać…

Sprzedawcy mogą oddziaływać na zmysł węchu czy tego chcemy czy nie. Mogą tak ustawić towar, abyśmy musieli przejść cały sklep aby kupić wędlinę albo wodę mineralną. Zauważyłeś że te działy są najdalej?

Dlaczego mimo zdjęć chorych płuc na opakowaniach papierosów liczba uzależnionych nie maleje? Czy można reklamować markę bez wspomnienia o niej słowem? Czy logo jest naprawdę aż tak ważnym elementem firmy? Dlaczego o marketingu mówi się coraz częściej w jednym zdaniu z nauką?

Niedawno czytałem wywiad z Lindstromem i fragment tej książki. Kiedy więc znalazłem ją na półce w Empiku nie miałem wątpliwości że jej lektura będzie dla mnie ciekawa. Badania rezonansem magnetycznym przeprowadzone przez Lindstroma ujawniły wiele ciekawych zjawisk związanych z naszymi nawykami zakupowymi. Autor obala kilka konsumenckich mitów za pomocą wyników uzyskanych z tej aparatury używanej zazwyczaj w celach medycznych.

Lektura tej książki była dla mnie ciekawa, ponieważ pokazała mi w nowym świetle działania takich firm jak Coca Cola i inne, które za pomocą sprytnych zabiegów (takich jak Łódka Bols) potrafią zareklamować swoje produkty i skojarzyć je z przyjemnością niezależnie jak bardzo byśmy tego nie chcieli. Ale z drugiej strony poznanie tych sztuczek pozwala je rozpoznać i możliwe, że pozwoli ich unikać. Jednak co do tego mam wątpliwości, ponieważ reklamy działają coraz częściej na naszej nieświadomości. Muzyka która zmniejsza liczbę kradzieży, albo uśmiech sprzedawczyni, który zwiększa sprzedaż o jakieś 10%. Dobrze rozplanowany sklep po tej lekturze może wyglądać dla nas jak makieta działań wojennych, na których każdy obiekt od okopów po zasadzki jest rozplanowany zgodnie ze strategią czyszczenia kart klientów.

Czy coś z tego da się przełożyć na marketing internetowy? Na pewno wytrąci z letargu osoby, które uważają, że wiedzą co chcą internauci i jak ich zachęcić. Wręcz przeciwnie: nie ma co do tego najmniejszych wątpliwości że w tych kwestiach lubimy się łudzić. Czym szybciej przestaniemy i zaczniemy korzystać z wielkiego dorobku badawczego jaki został wypracowany przez lepiej rozwinięte kraje, tym szybciej będziemy mogli tworzyć udane startupy i aplikacje.

To, że mamy skąd czerpać wiedzę, a wiele ścieżek zostało już przetartych daje nam szansę uniknąć błędów innych i nie powtarzać nieudanych projektów. Ta książka na pewno zachęca do dalszych poszukiwań i baczniejszej obserwacji podświadomych mechanizmów, które kierują nasze kroki do McDonalda mimo że co jak co, ale my odżywiamy się zdrowo!

A teraz czas na konkurs!

Chcesz dostać tą książkę, która jest idealną, lekką i przyjemną lekturą na wakacje wydaną na gładkim, nieszorstkim papierze? Jeżeli tak to umieść w swoim poście blogowym link do tego wpisu na Polishwords. Spośród linkujących do tego wpisu wybiorę w sposób całkowicie nielosowy i nieprzypadkowy jedną osobę, która wygra tą książkę. Linkować można z blogów, miniblogów i mikroblogów. Jeżeli w przeciągu godziny pod wpisem nie pojawi się Trackback do Twojego bloga to zostaw komentarz z linkiem do miejsca gdzie dałeś link. A więc linkowanie za książkę. Zachęcam do wakacyjnej zabawy i gry o tą arcyciekawą książkę!

Loso… tfu… przecież polskie prawo zabrania organizacji losowań. No więc w pełni świadome i oparte na racjonalnych przesłankach wybranie zwycięzcy odbędzie się w poniedziałek, a więc szybko, bo czasu jest niewiele!!

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Język C# 2008 i platforma .NET 3.5

Tomaszs — Wed, 17 Jun 2009 20:51:01 +0000

Tytuł: Język C# 2008 i platforma .NET 3.5
Autor: Andrew Troelsen
Język: Polski (tłumaczenie)

We wrześniu 2008 pisałem o 2 wydaniu książki “Język C# i platforma .NET” Andrew Troelsena. Teraz nakładem wydawnictwa PWN pojawiła się kolejna książka tego autora.

O poprzedniej książce tego autora pisałem tak:

Książka jest napisana lekkim, zrozumiałym językiem bez technobełkotu i nadmiaru wielostronnicowych tabelek właściwości.

Troelsen był pierwszą książką z której nauczyłem się C# i zawsze pozostanie mi sentyment do niego. Chętnie napisałbym więcej o tej książce, ale niestety nie mam obecnie do niej dostępu. Jeżeli miałeś ją w rękach będę wdzięczny jeżeli napisałbyś coś o niej w komentarzach.

Przygotowałem dla Ciebie wpisy:

Sztuka pisania oprogramowania

Tomaszs — Sun, 14 Jun 2009 13:58:00 +0000

Tytuł: Sztuka pisania oprogramowania
Autor: Wybór i redakcja Joel Spolsky
Język: Polski (tłumaczenie)

Niektóre książki kupuje się dla tematu, a inne ze względu na autora. Prezentowana książka jest wyborem esejów Joela Spolsky. Jest niezwykle inspirująca. Przedstawia przemyślenia osób siedzących w branży wytwarzania oprogramowania. Autor nie zawiódł moich nadziei i zebrał niebanalne teksty 29 autorów. Jeżeli jesteś zaangażowany w rozwój technologii i oprogramowania ta książka będzie dla Ciebie równie bogata jak jej okładka.

Ostatnio w trakcie czytania książki Joela zadzwonił do mnie znajomy ze studiów. Zapytał się co robię. Odpowiedziałem, że czytam bardzo interesującą książkę. Ponieważ mój znajomy tak jak ja lubi czytać, zaczął dopytywać się o temat książki. Po pierwsze zapytał jakiego języka programowania dotyczy. Jakież było jego zdziwienie, gdy powiedziałem, że nie ma związku z żadnym! Czy to nie niesamowite żeby czytać książkę o programowaniu, która nie dotyczy żadnego języka?

Książki tego typu są białymi krukami na polskim rynku wydawniczym gdyż największą popularnością cieszą się książki-instrukcje obsługi i książki-manuale. Najlepiej takie, które są dla początkujących i gdzie pierwsze rozdziały to opis konkretnego języka programowania.

Nie mam nic przeciwko tym książkom, ale myślę, że wydawcy robią czasem krzywdę autorom nie pozwalając im na publikację książek dla zaawansowanych czytelników. Czy można napisać zaawansowaną książkę o technologii? Zaawansowaną w sensie szerszego spojrzenia na problem aniżeli przedstawienia bardziej skomplikowanych meandrów języka programowania? Czy za rozwojem informatyki kryje się jakaś głębsza myśl? Okazuje się, że tak.

Szukając takiej właśnie książki kierowałem się radami zagranicznych blogerów. Tak też trafiłem na bloga Joela, współautora sukcesu StackOverflow. Dla osób zajmujących się rozwijaniem oprogramowania i zarządzaniem projektami informatycznymi poleca on m.in. książkę Peopleware, The Mythical Man – Month, Microserfs i wiele innych.

Ku mojemu rozczarowaniu książki polecane przez wielu nie są wydawane w języku polskim. Można oczywiście czytać po angielsku, ale policz ile książek w ogóle czytałeś w tym roku po polsku. Czy naprawdę wierzysz w to, że sięgniesz po tak ważną lekturę i to w innym języku?

Dlatego właśnie gdy znalazłem książkę Joela w polskiej wersji byłem zachwycony – znalazłem się na okładce tej książki, czyli prawie w niebie.

Ale wracając na ziemię – mam przed sobą książkę 29 autorów. Eseje na różne tematy od głupiego interfejsu wyszukiwarki w Windows XP, przez autystyczne zaburzenia informatyków, mylenie pudełka z czekoladkami, po grupy, które same dla siebie są zagrożeniem. Brzmi zbyt ogólnikowo? To może dodam, że ostatni tekst to nietypowy kurs języka Ruby ilustrowany komiksami. Wyjątek od innych wyjątków.

Tylko wybitni autorzy mogą pozwolić sobie na taką swobodę i patrzenie na rozwój informatyki z szerszej perspektywy. Z perspektywy, który my informatycy moglibyśmy nazywać perspektywą człowieka. Taka właśnie jest ta książka, która pozwala oderwać się od codziennych zmartwień typu: jaki wzorzec projektowy użyć? albo czy pisać dokumentację do projektu?

Można by powiedzieć, że jest humanistycznym spojrzeniem na świat nerdów i geeków. Czasem trzeba nabrać do siebie i swoich ulubionych zabawek dystansu, żeby zrozumieć głębszą ideę. Teksty zawarte w tej książce stawiają takie wymaganie.

Podsumowując:

Jeżeli zapytałbyś mi się: “Tomaszu, dlaczego po wprowadzeniu komputerów na poczcie, czekam dwa razy dłużej?” Odpowiedziałbym: “Dlatego, drogi czytelniku. Projektant tego systemu zapomniał o wielu aspektach psychologicznych i organizacyjnych właściwych dla człowieka. Pewnie zapomniał, że to on będzie korzystał z tego oprogramowania.”

Recenzowanie takich książek jest nie lada wyzwaniem i nie boję się, jeżeli nie podołałem temu zadaniu. Wezmę na siebie pełną odpowiedzialność, jeżeli powyższy tekst nie nakłonił Cię do zajrzenia na jej stronice. Żałuję że sam wcześniej po nią nie sięgnąłem. Dlatego jeżeli obudzisz się za parę lat i nie będziesz widział sensu w tworzeniu oprogramowania… no cóż, przypomnę Ci, że rekomendowałem odpowiednią literaturę .

Na koniec więc przedstawię paru autorów, obok których przejść obojętnie jest jak zignorować przebłysk słońca po wielu dniach pochmurnego nieba: Ken Arnold, Rory Blyth, Adam Bosworth, Raymond Chen, Kevin Cheng i danah boyd.

Jesteś programistą? Zarządzasz projektem informatycznym? Kierujesz firmą informatyczną? Ta książka będzie dla Ciebie więcej warta niż niejedno szkolenie i konferencja*.

* – poważnie!